თე­ო­ლო­გი­ის დოქ­ტო­რის, პრო­ფე­სორ გი­ორ­გი ან­დრი­ა­ძის გან­ცხა­დე­ბით, სრუ­ლი­ად სა­ქარ­თვე­ლოს კა­თო­ლი­კოს - პატ­რი­არ­ქი ილია II გან­სა­კუთ­რე­ბულ ყუ­რა­დღე­ბას უთ­მობ­და დე­მოგ­რა­ფი­ულ სა­კი­თხებ­სა და ახალ­გაზ­რდო­ბას არა მხო­ლოდ სი­ტყვით, არა­მედ პრაქ­ტი­კუ­ლი ნა­ბი­ჯე­ბით. ამის შე­სა­ხებ ან­დრი­ა­ძემ "პა­ლიტ­რა­ნი­უ­სის" გა­და­ცე­მა­ში "360 გრა­დუ­სი" გა­ნა­ცხა­და.

"ილია მე­ო­რე ერ­თა­დერ­თი პი­როვ­ნე­ბა იყო, რო­მე­ლიც ზრუ­ნავ­და დე­მოგ­რა­ფი­ა­ზე, ბავ­შვებ­ზე არა­მარ­ტო სი­ტყვით, არა­მედ საქ­მით. ნათ­ლუ­ლე­ბის სა­კი­თხი ამის­თვის საკ­მა­რი­სი მა­გა­ლი­თია. ეს და­ი­წყო 1995 წელს, რო­დე­საც პატ­რი­არ­ქმა უფა­სო ბა­ნა­კე­ბის მო­წყო­ბა დაგ­ვა­ვა­ლა. ეს ბა­ნა­კე­ბი იქცა ბავ­შვე­ბის გა­ეკ­ლე­სი­უ­რე­ბის ფორ­მად. ეს ყვე­ლა­ფე­რი და­ი­წყო დი­ას­პო­რა­ზე ზრუნ­ვით. შემ­დეგ დი­ას­პო­რა­ზე ზრუნ­ვა გაგ­რძელ­და ლა­ზებ­ზე, გურ­ჯებ­ზე. ლა­ზე­ბის თე­მას მინ­და შე­ვე­ხო. ეს და­კარ­გუ­ლი ხალ­ხი მან შე­ი­ფა­რა და და­უბ­რუ­ნა ქარ­თულ სა­ზო­გა­დო­ე­ბას. პირ­ვე­ლი მი­სა­სამ­ძიმ­რე­ბე­ლი გვირ­გვი­ნი ლა­ზებ­მა გა­მო­უგ­ზავ­ნეს თურ­ქე­თი­დან. მუს­ლი­მურ სამ­ყა­რო­ში მა­ლე­ვე კრძა­ლა­ვენ ადა­მი­ანს, მათ იფიქ­რეს არ დაკ­რძა­ლო­ნო და პირ­ვე­ლი გვირ­გვი­ნი ჩემი ხე­ლით შე­ვი­ტა­ნე სა­მე­ბის ტა­ძარ­ში.

ჩვე­ნი უწ­მინ­დე­სის ყვე­ლა­ზე დიდი დამ­სა­ხუ­რე­ბა არის ის, რომ აღად­გი­ნა ის­ტო­რი­უ­ლი ეპარ­ქი­ე­ბი, ტაო-კლარ­ჯე­თის, ლა­ზე­თის. პი­რა­დად იმოგ­ზა­უ­რა იქ. ეს იყო ჩემ­თვის და­უ­ვი­წყა­რი მო­გო­ნე­ბე­ბი", - გა­ნა­ცხა­და გი­ორ­გი ან­დრი­ა­ძემ.

მი­სი­ვე თქმით, პატ­რი­არ­ქის ერთ-ერთ მნიშ­ვნე­ლო­ვან მიღ­წე­ვად უნდა ჩა­ით­ვა­ლოს ეკ­ლე­სი­ა­სა და სა­ხელ­მწი­ფოს შო­რის გა­ფორ­მე­ბულ კონ­სტი­ტუ­ცი­უ­რი შე­თან­ხმე­ბა, რო­მელ­საც მან "უდი­დე­სი მიღ­წე­ვა“ უწო­და. მისი შე­ფა­სე­ბით, ამ შე­თან­ხმე­ბამ სა­ქარ­თვე­ლოს ეკ­ლე­სი­ას უნი­კა­ლუ­რი სა­მარ­თლებ­რი­ვი სტა­ტუ­სი მი­ა­ნი­ჭა, რო­მე­ლიც სხვა მარ­თლმა­დი­დებ­ლურ ეკ­ლე­სი­ებს არ აქვთ.

"ჩემ­თვის ყვე­ლა­ზე მნიშ­ვნე­ლო­ვა­ნი მოვ­ლე­ნა პატ­რი­არ­ქის მოღ­ვა­წე­ო­ბი­დან იყო კონ­სტი­ტუ­ცი­უ­რი შე­თან­ხმე­ბის შექ­მნა, სა­ხელ­მწი­ფოს­თან გა­ფორ­მე­ბა. ეს დო­კუ­მენ­ტი არის უდი­დე­სი მიღ­წე­ვა, იმი­ტომ, რომ ამ დო­კუ­მენ­ტით ეკ­ლე­სი­ას მის­ცა სტა­ტუ­სი და მის­ცა უფ­ლე­ბა­მო­ვა­ლე­ო­ბე­ბის, რო­მე­ლიც დღეს არ­სე­ბობს. მსოფ­ლი­ოს არც ერთ მარ­თლმა­დი­დებ­ლურ ეკ­ლე­სი­ას მსგავ­სი სტა­ტუ­სი არ აქვს“,- გა­ნა­ცხა­და გი­ორ­გი ან­დრი­ა­ძემ.

მან ასე­ვე აღ­ნიშ­ნა, რომ პატ­რი­არ­ქის ეპო­ქა რთუ­ლი პო­ლი­ტი­კუ­რი პრო­ცე­სე­ბით იყო დატ­ვირ­თუ­ლი, თუმ­ცა, მი­უ­ხე­და­ვად ამი­სა, მან შეძ­ლო ეკ­ლე­სი­ის შე­ნარ­ჩუ­ნე­ბა და გაძ­ლი­ე­რე­ბა. ან­დრი­ა­ძის თქმით, თა­ვად პატ­რი­არ­ქი ყო­ველ­თვის უს­ვამ­და ხაზს, რომ ყვე­ლა­ფე­რი ღვთის ნე­ბით ხდე­ბო­და.

"მთე­ლი მისი ეპო­ქა შექ­მნა ღვთის მად­ლით ანუ ზე­ბუ­ნებ­რი­ვი ძა­ლით და ჩა­რე­ვით, რად­გან რო­გორც ჩვენ ვი­ცით, ილია მე­ო­რის პე­რი­ო­დი გა­მო­ირ­ჩე­ვა პო­ლი­ტი­კუ­რი კა­ტაკ­ლიზ­მე­ბით: ჩა­მოგ­დე­ბუ­ლი პრე­ზი­დენ­ტით, გაგ­დე­ბუ­ლი პრე­ზი­დენ­ტით, მე­სა­მე ცი­ხე­ში გყავს. ფაქ­ტობ­რი­ვად, პატ­რი­არ­ქს მხარ­დამ­ჭე­რი და გვერ­დში მდგო­მი, ძლი­ე­რი ხე­ლი­სუფ­ლე­ბა არ ჰყო­ლია, მან ქარ-ცე­ცხლში გა­მო­ი­ა­რა. პატ­რი­არ­ქი ყო­ველ­თვის ამ­ბობ­და - უფა­ლი მე­ფობს! ანუ ეს მის­გან არის“,- გა­ნა­ცხა­და გი­ორ­გი ან­დრი­ა­ძემ.